தவிப்பு

நீ
வேட்கை  மிகுந்து
என் மீது
 கவியும் போது
நிலவின்  ஒளியெனச்   சுடர்கின்றேன்

 

கலவிக்குப்  பின்
உணர்கின்ற
வெறுமையில்
விலகிப்  பிரிகின்ற  உனதுடல்
அன்பு  நீங்கிய
உயிரெனக்  கிடக்கின்றது

 

பொங்கிப்  பெருகும்  வியர்வையில்
நனைந்தபடி
குளிர்ந்த
என் உடல்
கொதிக்கத்  தொடங்குகையில்

 

கிழக்கில்
கடலிலிருந்து
எழுந்து  படர்கிறது
நிலமெங்கும்
மஞ்சள்  வெயில் .
…………………………………………………………………………………………………………….சக்தி ஜோதி 

 

Advertisements
படத்தொகுப்பு | This entry was posted in அனைத்தும், கவிதை, நிலம் புகும் சொற்கள் and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to தவிப்பு

  1. M.S.Balasubramanian சொல்கிறார்:

    arpudham …

  2. Ponnambalam Kalidoss Ashok சொல்கிறார்:

    அன்பு மாந்தர்களின் , அழகான இல்லற வாழ்க்கை –, உடல் மீதான அன்பு சங்கிலிகள் மூலம் எழுதப்பட்ட இக்கவிதை, ஒரு வித்தியாசமான சவாலான கருத்தை , மிகவும் நாகரிகமாக ,சொல்லிய விதம், நம் மனதை ஆட்கொள்ளுகின்றது . கவிஞர் , மிகவும் அற்புதமாக சொற்களை கையாண்ட விதம் very nice…..poem,அன்பு வாழ்க்கை

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s