மணல் இல்லாத ஆறு

 
ஆற்றங்கரையில்
நாங்கள்  நட்டுவைத்த
செடிகளை
யாரோ  பிடுங்கி  எறிந்துவிட்டனர்
 
தட்டாங்கல்லுக்கு  பொறுக்கி   வைத்திருந்த
௬ழாங்கல்லைக்  காணவில்லை
 
சிறு மீன்களுக்குப்  பொரியிடும் வயோதிகர்கள்
இன்று  வரவில்லை
 
ஊத்துத்  தோண்டி விளையாடும்  சிறுமிகள்
மிரண்டு  ஓடுகின்றனர்
 
ராட்சஷ  ஓநாய்களைப்  போல
ஓலமிட்டு   வருகிறது  மஞ்சள் நிற லாரிகள்
 
ஈரம் உலர்த்துவதற்கென
நின்றிருந்த  வேம்புகள்
இன்னும்  சிறிது  நேரத்தில்  விழப்போகின்றன
 
லாரிகள்  சுமக்கும்  மணல்களில்
சிறு  நத்தைகள் சுருண்டு மடிகின்றன .
 
……………………………………………………………………………………சக்தி ஜோதி
Advertisements
படத்தொகுப்பு | This entry was posted in அனைத்தும், எனக்கான ஆகாயம், கவிதை and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to மணல் இல்லாத ஆறு

  1. Ponnambalam Kalidoss Ashok சொல்கிறார்:

    this poem takes me into the memoirs of my early age in kudaganaru@vedasandur(Dindigul district)..almost everything as u have narrated happened..now,the bridge also lies there as ur picture..really, that days on rivers, particularly, on full moon days, with family , unable to find words to describe that..by years, i lost my parents as of river lost it’s serenity ..pathetic..ur poem makes me to think about..

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s