மாதவம்

என் நண்பர்கள் எவ்வளவோ சுதந்திரத்தோடு இருக்கிறார்கள்
பகல் இரவு என்னும் வேறுபாடு இல்லை
ஒளிவு மறைவு என்பதுகூட இல்லை
நல்லவர்கள் அவர்கள்
அவர்களை நான் ஆராய விரும்புவதேயில்லை
அவர்களுக்கு அந்தரங்கங்களும் இல்லை
அவர்களிடத்தில் ஒரு புதிரையும் நான் பார்க்கவில்லை
வியப்புகள் ஏதுமற்ற அவர்களைப் பார்க்கையில்
சிலபோது
பாவமாகக்கூட இருக்கிறது
புதிர்களற்ற உடல்
வெறும் கூடுதானே
பெண்ணுடல் புதிர்களால் ஆனது
இரகசியங்களின் பிறப்பிடம்
கடலை விட ஆழமானது
உயர்ந்த மலைகளை விட உயரமானது
பிரபஞ்சத்தைக் கடந்து செல்வது
வானிலும் மிதக்கும்
நீரிலும் மிதக்கும் இரகசியங்கள் கொண்டது
கண்களுக்கு புலப்படுவதுபோல் இருக்கும்
நாற்பத்தொன்பது ஜென்மங்களும்
பெண்ணாகவே பிறக்க வேண்டும்.
……………………………………………………………………………………சக்தி ஜோதி
உயிர் எழுத்து, அக்டோபர் 2011
எஸ் ஐ சுல்தான்
 
Advertisements
படத்தொகுப்பு | This entry was posted in அனைத்தும், கவிதை, காற்றில் மிதக்கும் நீலம் and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to மாதவம்

  1. அப்துல்லாஹ் சொல்கிறார்:

    ஆயினும் புதிர் அவிழாது…
    புறம் காட்டாது…
    புத்தகம் வாசிப்பது போல அல்ல அவள்
    புற்றுக்குள் இருக்கும் சர்ப்பம் போல….
    உள்ளே இருப்பும் இல்லாமையும்….

    நன்றி சகோதரி…
    நல்ல சிந்தனைக் கிளர்ச்சி….

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s